تقدیم به دوست چاپ
تاریخ : سه شنبه 2 خرداد ماه سال 1385 در ساعت 1:27 PM
بنام قادر مطلق
جانا بیاو بگذر از کوچه دلهای پر تپش
کانجا نوازشگر یکی مرده دلی در راه توست
دستی بزن رقصی بکن
شعری بدم با شبنم هر دیده ات آبش بده
تا برگ وباری خوش دهد.
سنبل کند خوشه گلی پر گل دهد.
(گلهای یاس و نسترن ) در پارکهای قلب من در باغ تو در باغ من
در موج گردون حیات هرگز مگیر از بوته ای
چون بوته ها آلوده و بی ریشه اند
از قامت طوبی فقط نقشی .بیاد داریم ما .
هر جا برایم شد کویر پر از سراب زور گیر
پیمانه ها وارونه شد آمد بزیر آمد بزیر.
حاتم نوروزی (حیرت)
